ผมอาจจะแปลกอย่างนึงคือ ไม่ค่อยรู้สึกอยากรวยอะไรกับใครเขาเลย
แต่อยากมีความหมายมากกว่า ว่าตัวเองอยู่ไปเพื่ออะไร เรามีความหมายกับใคร/อะไร
พ่อแม่? เพื่อน?
อ้าว! ก็มีความหมายแล้วนี่! อย่างน้อยก็มีพ่อกับแม่
แต่ทำไม มันยังไม่รู้สึกเต็มเลยล่ะ...
ตอน Barcamp 2013 ที่รู้สึกดีก็เพราะ รู้สึกว่าเรามีความหมายแล้วนะ คนในห้องมาฟังเราพูดเลยนะ แต่พอผ่านงานนั้นมาก็รู้สึกว่างเปล่าลง
ก็เลยคิดได้ว่า ตอนนี้เราไม่ได้อยู่กับพ่อแม่ซักเท่าไหร่แล้วชีวิตตอนนี้คืองานประจำไปซะ 80% ก็เลยรู้สึกแบบนี้ การรู้สึกว่ามีความหมายนี้เป็นสิ่งที่งานประจำให้ไม่ได้
เอ แต่อย่างน้อยชีวิตที่ไร้ความหมายนี่ เราก็อยู่ไปเพื่อค้นหาความหมายก็ได้นี่นา
เท่ากับว่าอย่างน้อยที่สุดเราก็มีความหมายกับตัวเอง...
จะว่าไปแล้วก็มีอีกอย่าง นั่นคือเป้าหมายที่อยู่ในหน้า Status ของบล๊อคเก่า... มันก็พอจะเป็นความหมายได้บ้างรึเปล่านะ
มีสิ่งที่สำคัญมากๆอยู่ในนั้นนี่นา มันออกจะงี่เง่าหน่อยเพราะเป็นอย่างสุดท้ายที่พอจะทำได้แล้ว (ที่พยายามนึกออก จริงๆคงไม่มีแล้วแหละแต่เสกมันขึ้นมาเองก็เลยมี) แต่ดีที่จริงจังกับมันได้แล้วอย่างน้อยก็มีอะไรที่จะมุ่งไปหาบ้าง แต่หนทางอีกไกลเหลือเกิน ไกลจนเคยท้อหลายรอบ แต่ก็พยายามอยู่เรื่อยๆนะยังไม่เคยล้มเลิก
ว่าแล้วก็ก๊อปมาแปะในบล๊อคนี้ดีกว่า
